Κείμενο συμβολής του ΚΟΚΚΙΝΟΥ στην πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

 

Για τη Ριζοσπαστική Αριστερά της ρήξης και του σοσιαλισμού

15 σημεία για το πολιτικό μας σχέδιο, το πρόγραμμα, τις ιδεολογικές αναφορές, το στρατηγικό προσανατολισμό και τις οργανωτικές αρχές του ΣΥΡΙΖΑ ενιαίου κόμματος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Η διπλή εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μάη και της 17ης Ιούνη συνιστά ένα πολιτικό ορόσημο όχι μόνο για την Αριστερά, αλλά και για το κίνημα αντίστασης στα μνημόνια: Το πολιτικό στοιχείο, που κατακτήθηκε από το κίνημα ήδη από την εποχή του «κινήματος των πλατειών» («να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο», «να φύγουν»), στις εκλογές μετασχηματίστηκε από άρνηση σε θέση: κυβέρνηση της Αριστεράς! Στη βαθιά πολιτική ζύμωση που συνόδευσε τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, το πολιτικό και δημοσιογραφικό προσωπικό του συστήματος πίεσε ασφυκτικά τον ΣΥΡΙΖΑ πάνω στα κεντρικά ερωτήματα για το χρέος, τις τράπεζες, το ευρώ κ.λπ., ελπίζοντας να «αποκαλύψει» την έλλειψη θέσεων ή την έλλειψη συνοχής στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας α κόμη να δημιουργήσει ρωγμές στις γραμμές του εκμαιεύοντας διαφορετικές ή και αντιφατικές απαντήσεις, ελπίζοντας -τέλος- να τρομοκρατήσει ένα τμήμα των ψηφοφόρων με την εικόνα ενός ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει θέσεις και αυτοσχεδιάζει σε κεντρικά ζητήματα. Ταυτόχρονα, το μεγάλο εργατικό-λαϊκό ρεύμα που προσανατολίστηκε στον ΣΥΡΙΖΑ έθετε τα δικά του «αμείλικτα» ερωτήματα: για τις προγραμματικές θέσεις, το πολιτικό σχέδιο, το «plan B» κ.λπ., ζητώντας να πεισθεί ότι υπάρχει στιβαρό πολιτικό σχέδιο αλλά και πολιτική βούληση και ανάληψη πολιτικής ευθύνης για τη διαφαινόμενη μετωπική σύγκρουση με το σύστημα.
Έκτοτε, το αυτονόητο αίτημα αλλά και η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποσαφηνίσει το πολιτικό του σχέδιο και να γίνει δεσμευτικά συγκεκριμένος, τόσο για το πώς θα φτάσει στην επίτευξη του πολιτικού στόχου («κυβέρνηση της Αριστεράς») όσο και για το ποιο πρόγραμμα και ποιο πολιτικό σχέδιο θα υλοποιήσει την «επόμενη μέρα».
Το αίτημα δεσμευτικής συγκεκριμενοποίησης του πολιτικού σχεδίου και του προγράμματος, λοιπόν, απορρέει από μια τριπλή ανάγκη:
Πρώτο, για να είμαστε αποτελεσματικοί στην πάλη ενάντια στους πολιτικούς, δημοσιογράφους και ιδεολόγους του συστήματος. Συνέχεια

Διακήρυξη για μια επαναστατική κυβέρνηση της Αριστεράς, για ένα πρόγραμμα ανατροπής του καπιταλισμού και θεμελίωσης του σοσιαλισμού!

1. Προοίμιο

Η θεαματική άνοδος της απήχησης του ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική κοινωνία είναι το πιο αποφασιστικό πολιτικό στοιχείο της περιόδου που διανύουμε. Δεν αποτελεί ένα φαινόμενο απομονωμένο από την παγκόσμια κατάσταση. Μετά το μεγάλο ρεύμα στροφής στ’ αριστερά στη Λ. Αμερική στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας και το πρόσφατο επαναστατικό κύμα στον Αραβικό κόσμο, η ριζοσπαστικοποίηση της κοινωνίας εμφανίζεται πλέον στην καρδιά του δυτικού καπιταλισμού, με πρώτο σταθμό την Ελλάδα και με πολιτικό εκφραστή τον ΣΥΡΙΖΑ.
Για πρώτη φορά μετά το 1944 ένας πολιτικός εκπρόσωπος του ηρωικού ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος βρίσκεται τόσο κοντά στην εξουσία. Αυτή η εξέλιξη σηματοδοτεί την αρχή της αριστερής στροφής των εργαζόμενων της Ευρώπης, κάτω από την επίδραση της βαθιάς, διεθνούς κρίσης του καπιταλισμού.

2. Η κρίση του καπιταλισμού και η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού

Η παρούσα διεθνής οικονομική κρίση δεν είναι το αποτέλεσμα του «νεοφιλελευθερισμού», της «διαφθοράς», της «κακοδιαχείρισης» ή της δράσης κάποιων «οικονομικών δολοφόνων». Είναι το προϊόν των δομικών αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος.
Η θεμελιώδης καπιταλιστική αντίφαση είναι αυτή ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής από τη μία πλευρά και στην ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και τη λειτουργία τους με σκοπό το κέρδος από την άλλη.
Ο όρος «κοινωνικός χαρακτήρας της παραγωγής» σημαίνει ότι ο καπιταλισμός, συγκριτικά με τα προηγούμενα από αυτόν κοινωνικοοικονομικά συστήματα, μετέβαλε τα μέσα παραγωγής σε μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο από ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων, οδηγώντας στη δημιουργία ενός παγκόσμιου καταμερισμού της εργασίας. Αυτή η διαδικασία κοινωνικοποίησης της παραγωγής όμως, βρίσκεται σε αντίφαση με το γεγονός ότι η παραγωγή λειτουργεί σε καθεστώς ατομικής ιδιοκτησίας και με σκοπό το ατομικό κέρδος του καπιταλιστή ιδιοκτήτη. Συνέχεια

Η άποψη του Κινήματος Ενεργοί Πολίτες

Το Κίνημα Ενεργοί Πολίτες είχε εξαρχής τη γνώμη να μην υπάρξουν εισηγήσεις αλλά ερωτήματα, πάνω στα οποία να εκφράσουν τις απόψεις τους τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στα Κύτταρα Οργάνωσης και στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη.
Αποφασίστηκε όμως να υπάρξει εισήγηση.
Γι’ αυτό καταθέτουμε τις δικές μας γνώμες, προς συζήτηση.

1.    Τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ
Η Πρωτοβουλία 3 πολιτικών οργανώσεων και εκπροσώπων ορισμένων κινημάτων, με εντελώς διαφορετικές ιδεολογικές προελεύσεις, δημιούργησε τον Μάη του 2001 τον Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς, ο οποίος οδήγησε στη δημιουργία τον Δεκέμβρη του 2003 της Πρωτοβουλίας για τη Συσπείρωση της Αριστεράς, η οποία συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2004 με το εκλογικό σχήμα ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο συσπειρώθηκαν 5 συνιστώσες και μεγάλος αριθμός στελεχών, μη ενταγμένων σε συνιστώσες. Έκτοτε ο ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχε σ’ όλες τις εκλογές και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα από τα επίπεδα του 3,08% να φτάσει στο 4,7%, για να έρθει ως ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στο 16,78% τον Μάη και να φτάσει στο 26,89% στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012.
Η επιτυχία αυτή οφείλεται:
•    Στην κοινή δράση για τα προβλήματα του λαού, χωρίς ηγεμονισμούς.
•    Στην αδιάκοπη πρόταση προς τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς για ενότητα δράσης και κοινής συμπαράταξης, χωρίς αποκλεισμούς.
•    Στην εξαγγελία του ότι πρέπει να έρθει ο λαός στην εξουσία.

Οι τρεις αυτοί λόγοι αυτοπροσδιορίζουν τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, αυτοκαθορίζουν την προοπτική του και αποκλείουν εξ’ ορισμού τη μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα.
Όπως ξεκινήσαμε και πορευτήκαμε, χρειάζεται να συνεχίσουμε με ακόμα πιο έντονη, σε εύρος και βάθος, κοινή δράση και εμφάνιση, με ακόμα μεγαλύτερη επιμονή για κοινή δράση και παρουσία προς τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και  με πιο ξεκάθαρη ανάλυση της θέσης μας ότι αγωνιζόμαστε να φέρουμε το λαό στην εξουσία, ώστε να εφαρμόσουμε το αξίωμα: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, ανήκουν στο λαό και ασκούνται από τον ίδιο το λαό». Συνέχεια

Κείμενα πανελλαδικής συνδιάσκεψης ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ