ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2012

ΜΗΝΥΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Η φετινή πρωτομαγιά είναι ευκαιρία να θυμηθούμε πως οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, ότι κέρδισαν, το κέρδισαν δίνοντας ενωμένοι σκληρούς αγώνες. Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ολόκληρη οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που μας οδήγησαν στην οικονομική κρίση, επιδιώκουν συνεχώς να μας γυρίσουν σε εργασιακό καθεστώς χειρότερο και από αυτό που κέρδισαν οι εργαζόμενοι στις ΗΠΑ πριν 131 χρόνια. Με τα μέτρα, που συνοδεύουν τα μνημόνια και τη νέα δανειακή σύμβαση και εκείνα που οι δανειστές απαιτούν και οι πολιτικοί τους συνεργάτες, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και λοιπές μνημονιακές δυνάμεις, επιδιώκουν να εφαρμόσουν, κλιμακώνεται η επίθεση των καπιταλιστών σε κάθε εργασιακό δικαίωμα και κατάκτηση. Μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία, εξασφαλίζοντας συνεχώς χρήματα για τους τοκογλύφους δανειστές και τους τραπεζίτες, με προοπτική το χρέος το 2020 να είναι όσο ήταν και το 2009 πριν την ένταξη της χώρας μας στο μηχανισμό της τρόικας.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που πρόσκεινται στις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ έχουν παραδώσει τα όπλα και δεν τολμούν να διοργανώσουν οποιαδήποτε κινητοποίηση αφήνοντας ακάλυπτους μια σειρά κλάδους εργαζομένων που κινητοποιούνται (τεχνικοί τηλεόρασης, Χαλυβουργία, ναυτεργάτες, ΑΛΤΕΡ, εργαζόμενοι σε δήμους και νοσοκομεία, ΙΓΜΕ κλπ), αλλά και όλους τους εργαζόμενους που απειλούνται με κατάργηση κάθε συλλογικής σύμβασης και οδηγούνται στην ανεργία και σε μισθούς Βουλγαρίας και Κίνας, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη των συνδικάτων. Οδηγούν την κοινωνία σε χρεοκοπία με τα συνεχή χαράτσια, τις αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, χωρίς υγεία και παιδεία με τις συγχωνεύσεις και τα κλεισίματα σχολείων και νοσοκομείων. Αφήνουν αστήρικτους τους εργαζόμενους σε κοινωνικούς αυτοματισμούς, που οδηγούν τους δημοσίους υπαλλήλους σε απολύσεις, τις δημόσιες υπηρεσίες σε ιδιωτικοποίηση και διάλυση και τους μετανάστες, και πιθανά στο μέλλον και όποιον επιμένει να αντιστέκεται, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Συνέχεια